จาก “คนรู้ใจ” สู่ “คนไม่รู้จักกัน”
ผมมีเรื่องเกี่ยวกับความรักของคนสองคนที่รักกันมาก และ กลายเป็นคนไม่รู้จักกัน….
ก่อนอื่นผมขอแทนตัวละครใน เรื่องนี ก่อนนะครับ ให้ N (แทนผู้ชาย) และ M (แทนผู้หญิง)
เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน โดยที่ N กับ M เป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียนของ M
“N กับ M รู้จักกันได้ไง”
“N กับ M เป็นแฟนกันได้ไง”
“ทำไมถึงเป็นคนไม่รู้จักกัน”
งั้นขอเริ่มที่ N กับ M รู้จักกันได้ไง ก็อย่างที่บอกไปข้างต้นนั้นแหละครับ ว่า N เป็นรุ่นพี่ของ M การเจอกันครั้งแรงของ N และ M เจอกันที่ สนามบาสของโรงเรียน ในวันนั้น M มากับเพื่อน และ N ก็เล่นบาสอยู่กับเพื่อน เจอกันครั้งแรก N ก็ทำตัวไม่ถูก ได้แต่แอบมอง M อยู่ห่างๆ หลังจากวันนั้น M ก็ เริ่มมาที่สนามบาสของโรงเรียนบ่อยขึ้น เจอกันบ่อยขึ้น
แล้ว “N กับ M เป็นแฟนกันได้ไง” ก็ N และ M เจอกันบ่อยขึ้น N ก็เริ่มรู้สึกชอบ M พอเพื่อนของ N รู้ เพื่อนก็บอกว่า ชอบแล้วทำไมไม่จีบเลยละ น้อง M ก็โสดอยู่ หลังจาก N รู้ว่า M โสด N ก็เลยตัดสินใจจีบ M เป็นเรื่องเป็นราว จน M ตกลงเป็นแฟน N
แล้ว “ทำไมถึงเป็นคนไม่รู้จักกัน” ก็หลังจากที่ N กับ M เป็นแฟนกัน ประมาณ 2 ปี ก็เริ่มมีเรื่อง ทะเลาะกันบ้าง จนกลายเป็นเรื่องใหญ่ถึงขั้นเลิกกัน ( เหมือนจะจบกันด้วยไม่ดี สักเท่าไหร่ )
หลังจากเลิกกัน N กับ M ก็ไม่เจอหน้ากันเป็นเวลาหลายเดือน จนอยู่มาวันหนึ่ง N M และเพื่อนของแต่ละฝ่าย ไป ตีแบดที่เดียวกัน N ติดในใจ บังเอิญเกินไปมั้ง การเจอกันครั้งนั้น N และ M ไม่ได้คุยกันเลย มีแค่มองแอบมองหน้ากัน
หลังจากเจอกันในครั้งนั้น N และ M ก็เริ่มเจอกันบ่อยขึ้น แต่ในการเจอกันแต่ละครั้งก็ไม่มีการทักทายกัน ทำเหมือน “คนไม่รู้จักกัน” มาก่อน
ทุกวันนี้ N กับ M ก็เจอกันอยู่เหมือนเคย แต่ก็ยังทำเหมือนทุกครั้งที่เจอกัน คือ ไม่มีการทักทายกันเหมือนเคย
สุดท้ายนี่ การเลิกกับใครสักคน มันอาจทำให้จาก “คนรู้ใจ” กัน กลับกลายเป็น “คนไม่รู้จักกัน” ถึงแม้ในใจของอีกฝ่ายจะอยากทักทายแค่ไหนก็ตาม แต่ถ้าอีกฝ่ายไม่มีการตอบสนองก็ไร้ความหมาย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น